و آن يكى يا طلاق اولى است در صورتى كه واجد شرائط صحّت باشد و به فرض حصول خلل و فساد در آن طلاق دوّمى با حصول شرائط صحّت صحيح است و اگر هردو فاسد بودند طلاق سوّمى را بايد طلاق صحيح قرار داد مشروط به اينكه از خلل و فساد خالى باشد . متن : و إما مكروه ، و هو الطلاق مع التئام الأخلاق أي أخلاق الزوجين فإنه ما من شيء مما أحله اللَّه تعالى أبغض إليه من الطلاق و ذلك حيث لا موجب له . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : و يا طلاق مكروه است و آن عبارت است از طلاق با التيام اخلاق و داشتن سازش . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه بين زوجين هيچ گونه نقطه ضعف اخلاقى كه سبب به هم خوردگى زندگانى باشد وجود نداشته باشد و مع ذلك شوهر همسرش را طلاق دهد ، اين طلاق مكروه مىباشد چه آن‌كه از امور حلال و مباح هيچ امرى نزد حق تعالى مبغوض‌تر از طلاق نمىباشد . و چنانچه گفته شد كراهت طلاق در جائيست كه هيچ موجب و سببى براى آن وجود نداشته باشد . قوله : فانّه ما من شىء الخ : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد . قوله : ابغض اليه من الطلاق : ضمير در [ اليه ] به اللّه تعالى راجع است . قوله : و ذلك حيث لا موجب له : مشار اليه [ ذلك ] كراهت طلاق بوده و ضمير در [ له ] به طلاق راجع است .